Gen 1p36 i granica kontroli. Co by było, gdyby ktoś próbował ingerować w zachowanie człowieka.

Nie zaczyna się od eksplozji ani nagłego chaosu, lecz od cichego pytania o granice, bo jeśli istnieje punkt, w którym można wpłynąć na zachowanie człowieka, to gdzie on się naprawdę znajduje i kto mógłby go wykorzystać. Region chromosomu określany jako 1p36 jest znany w genetyce jako obszar, którego uszkodzenia wiążą się z poważnymi zaburzeniami rozwojowymi. Osoby z delecją w tym obszarze mogą doświadczać problemów neurologicznych, trudności poznawczych oraz zaburzeń zachowania. Nie jest to jednak pojedynczy „gen agresji”, lecz złożony fragment zawierający wiele genów o różnych funkcjach. Zmiany w nim nie tworzą jednego konkretnego efektu, lecz wpływają na cały układ nerwowy. To oznacza, że nie istnieje prosty przełącznik, który można włączyć lub wyłączyć. W rzeczywistości genetyka działa poprzez sieć zależności, a nie jeden punkt kontroli. Mimo to pojawia się pytanie, co by było, gdyby ktoś próbował ingerować w ten system.

Hipotetyczny scenariusz zakłada sytuację, w której dochodzi do zaburzenia funkcji układu nerwowego na większą skalę. W takim ujęciu mogłoby dojść do dezorientacji, problemów z kontrolą impulsów oraz zaburzeń percepcji. Jednak nawet wtedy zachowanie ludzi byłoby zróżnicowane. Nie każdy reagowałby w ten sam sposób. Część mogłaby stać się wycofana, inni pobudzeni, a jeszcze inni zdezorientowani. Obraz jednolitej agresji nie odpowiada temu, co wiadomo o funkcjonowaniu mózgu. Agresja jest wynikiem wielu czynników, w tym środowiska, hormonów i stanu psychicznego. Nie powstaje automatycznie w wyniku jednej zmiany biologicznej. Dlatego scenariusz „masowego szaleństwa” pozostaje w sferze spekulacji.

Drugi element tej narracji dotyczy fal o niskiej częstotliwości i ich wpływu na mózg. Mózg rzeczywiście działa w oparciu o sygnały elektryczne i rytmy, takie jak fale alfa czy delta. Istnieją technologie, które potrafią oddziaływać na aktywność mózgu, jak stymulacja magnetyczna lub elektryczna.

Są one jednak stosowane w kontrolowanych warunkach i mają ograniczony zakres działania. Nie istnieją dowody, że fale o niskiej częstotliwości mogą zdalnie wywoływać agresję w populacji. Mogą natomiast wpływać na komfort, koncentrację czy samopoczucie w określonych warunkach. Różnica między wpływem a kontrolą jest tutaj kluczowa. Jedno oznacza subtelne oddziaływanie, drugie pełne sterowanie. Gdy połączy się oba wątki, powstaje obraz scenariusza, który często pojawia się w narracjach o kontroli człowieka. Z jednej strony ingerencja biologiczna, z drugiej wpływ technologiczny. Razem tworzą wizję systemu, który mógłby zmieniać zachowanie ludzi.

To, co pozostaje realne, to możliwość wpływu na zdrowie, nastrój i funkcjonowanie poprzez różne czynniki... Jak preparaty genetyczne z nanotechnologią, którą można wstrzyknąć a która tworzy nowe połączenia neuronowe w mózgu? To pozostawię jako otwarte pytanie.

🧠 Co Callender mówi o 1p36

W materiałach, wywiadach i treściach krążących w sieci Callender łączy temat 1p36 z bardzo konkretną narracją:

1. „Usunięcie” lub uszkodzenie 1p36
Twierdzi, że istnieje mechanizm (np. poprzez szczepionki mRNA lub nanotechnologię), który może prowadzić do „delecji” tego regionu genetycznego.

2. Skutek: zmiana funkcji mózgu
Według niego 1p36 ma być powiązany z działaniem kory czołowej i kontroli impulsów.

3. „Zachowanie zombie”
W jego narracji pojawia się teza, że uszkodzenie tego obszaru może prowadzić do:

• agresji,
• utraty kontroli nad zachowaniem,
• impulsywnego gryzienia.

W niektórych przekazach jest to opisywane dosłownie jako „zombie-like behavior” czyli zachowanie przypominające zombie .

4. Aktywacja przez sygnał (np. 5G)
Callender łączy to z teorią, że:

• w organizmie znajdują się „ukryte elementy” (np. nanopatogeny),
• które mogą zostać aktywowane sygnałem o określonej częstotliwości,
• co miałoby uruchomić proces zmian neurologicznych