Czy zombie są możliwe naukowo i co na ten temat mówi neurobiologia to pytanie, które od lat krąży na granicy nauki i mitu, jednak kiedy zaczyna się je rozbierać na czynniki pierwsze, pojawia się przestrzeń do snucia scenariuszy, które nie tyle są udowodnione, co niepokojąco spójne w swojej konstrukcji, bo ludzki mózg jest układem elektryczno-chemicznym podatnym na modulację, a każda ingerencja w jego równowagę może zmieniać zachowanie, percepcję i kontrolę impulsów, co w skrajnych przypadkach może prowadzić do stanów przypominających utratę tożsamości i przejęcie kontroli przez bardziej pierwotne mechanizmy przetrwania, w tym agresję i zachowania drapieżne, a jeśli do tego dodać hipotetyczny czynnik zewnętrzny w postaci substancji podanej do organizmu, która nie działa natychmiast lecz pozostaje uśpiona, wówczas pojawia się koncepcja aktywacji poprzez bodziec, na przykład sygnał o określonej częstotliwości, który rezonuje z układem nerwowym i wywołuje reakcję kaskadową, gdzie neuroprzekaźniki takie jak dopamina, serotonina i glutaminian zaczynają działać w sposób niekontrolowany, prowadząc do przeciążenia systemu i przejęcia funkcji przez bardziej prymitywne struktury mózgu, takie jak ciało migdałowate odpowiedzialne za strach i agresję, co w teorii mogłoby tłumaczyć nagłą zmianę zachowania u dużych grup ludzi, którzy wcześniej funkcjonowali normalnie, a nagle zaczynają wykazywać podobne, zsynchronizowane reakcje, jakby coś z zewnątrz uruchomiło wspólny wzorzec działania, i tutaj pojawia się motyw niskich częstotliwości, które od dawna są badane pod kątem wpływu na mózg, ponieważ fale o bardzo niskiej częstotliwości mogą przenikać przez tkanki i oddziaływać na aktywność neuronalną, a w pewnych zakresach mogą wywoływać uczucie niepokoju, dezorientacji, a nawet zmiany percepcyjne, więc w narracji, która łączy te elementy, można wyobrazić sobie system, w którym najpierw dochodzi do wprowadzenia do organizmu nośnika, który pozostaje nieaktywny, a następnie w odpowiednim momencie zostaje pobudzony sygnałem, co prowadzi do reakcji neurochemicznej skutkującej utratą kontroli nad zachowaniem, a jeśli dodatkowo w tym stanie dochodzi do tłumienia wyższych funkcji poznawczych, takich jak empatia czy rozumowanie moralne, pozostaje jedynie instynkt, głód i reakcja na bodźce, co w skrajnej formie może być interpretowane jako coś na kształt kanibalizmu, choć z perspektywy biologii byłoby to raczej zaburzenie percepcji i kontroli impulsów niż świadome działanie, w takiej wizji „zombie” nie są ożywionymi martwymi, lecz ludźmi, których układ nerwowy został przestawiony na inny tryb funkcjonowania, gdzie świadomość zostaje zepchnięta na dalszy plan, a ciało reaguje automatycznie, kierowane przez impulsy, które mogą być wzmacniane zewnętrznie, i choć współczesna nauka nie potwierdza istnienia takiego zjawiska w pełnej formie znanej z popkultury, to jednocześnie przyznaje, że mózg można modulować, że zachowanie można zmieniać chemicznie i elektrycznie, a granica między kontrolą a utratą kontroli jest cieńsza niż się wydaje, dlatego w mrocznej, spiskowej interpretacji pojawia się obraz świata, w którym technologia i biologia łączą się w sposób niewidoczny dla większości, gdzie procesy zachodzące w organizmie mogą być inicjowane i sterowane z zewnątrz, a ludzie stają się nośnikami potencjału, który w odpowiednich warunkach może zostać uruchomiony, nie jako nagła apokalipsa, lecz jako cicha zmiana zachowania rozprzestrzeniająca się jak fala, trudna do uchwycenia i jeszcze trudniejsza do zatrzymania, bo nie wygląda jak choroba, lecz jak coś, co zawsze było w środku i tylko czekało na moment aktywacji.