On już wymusił kapitulację amerykańskich kolonii lub „sojuszników” w NATO, UE, Japonii, Korei Południowej, Australii itd. — wszystkich tych państw, które zgodziły się na warunki celne Trumpa. Wiele z tych „sojuszników” zaakceptowało je, nie mając nawet pozwolenia na nałożenie własnych nowych ceł na import z USA. Teraz domaga się kapitulacji także od krajów, których rząd USA wcześniej nie kontrolował, w szczególności od Rosji, Chin, Iranu, Wenezueli i Kuby.

Polecamy kanał Sławomira Knapikowskiego https://old.bitchute.com/channel/slawomirknapikowski/

7 stycznia ABC News opublikowało nagłówek: „Trump żąda, by Wenezuela wyrzuciła Chiny i Rosję oraz współpracowała wyłącznie z USA w sektorze ropy: EKSKLUZYWNE”, informując, że Stany Zjednoczone mają obecnie całkowitą kontrolę nad handlem międzynarodowym Wenezueli. Podano również, że „sekretarz stanu Marco Rubio powiedział ustawodawcom podczas prywatnego briefingu w poniedziałek, iż uważa, że USA mogą zmusić Wenezuelę do uległości, ponieważ jej obecne tankowce naftowe są pełne.

Rubio dodał, że według szacunków USA Caracas ma zaledwie kilka tygodni, zanim stanie się finansowo niewypłacalna bez sprzedaży swoich rezerw ropy”.

Również 7 stycznia (także w materiale ekskluzywnym) „Wall Street Journal” opublikował artykuł zatytułowany: „Rubio mówi ustawodawcom, że Trump chce kupić Grenlandię, bagatelizuje działania militarne: sekretarz stanu twierdzi, że Biały Dom używa retoryki, by wywrzeć presję na Danię w celu rozpoczęcia negocjacji”, rozpoczynając go słowami:

WASZYNGTON — Sekretarz stanu Marco Rubio powiedział ustawodawcom, że ostatnie groźby administracji wobec Grenlandii nie oznaczają zbliżającej się inwazji, a celem jest zakup wyspy od Danii — według osób zaznajomionych z rozmowami.

Wypowiedzi Rubio, wygłoszone w poniedziałek podczas zamkniętego briefingu, pojawiają się w momencie, gdy Biały Dom coraz częściej używa wojowniczej retoryki dotyczącej przejęcia kontroli nad wyspą. Prezydent Trump oraz wysocy urzędnicy administracji publicznie nie wykluczyli użycia siły w celu zajęcia tego terytorium.

Najwyraźniej dyktator dokonuje pewnej analizy kosztów i korzyści, by ustalić, która metoda zdobycia Grenlandii będzie tańsza: albo negocjowany zakup, w którym druga strona negocjacji ma przyłożony do głowy pistolet (amerykańskie wojsko), albo pociągnięcie za spust i „wysłanie marines” itp., jeśli taka opcja okaże się tańsza. To ta sama taktyka negocjacyjna, którą stosuje wobec rządu Wenezueli. To także ta sama metoda, którą stosuje wobec rządów Rosji i Chin, choć są to przypadki bardziej złożone, ponieważ te państwa dysponują zdolnościami militarnymi do obrony. Być może jest on bardziej inteligentny niż Hitler (który był podobnie bezczelny w swoim faszyzmie); ale nawet jeśli tak, nie musi to oznaczać, że Trump nie skończy w taki sam sposób jak Hitler (i wcześniej Mussolini). Hitler został pokonany dlatego, że świat w porę zrozumiał, iż megaiimperialistyczny dyktator albo zniewoli świat, albo zostanie pokonany; dlatego niemal wszyscy liczyli na zwycięstwo USA–ZSRR–Wielkiej Brytanii, a rosnąca izolacja Hitlera pozostawiła go samego. 

Tym razem tak powszechne publiczne uznanie, że to Ameryka — a nie Hitler — stanowi supremacjonistyczne zagrożenie dla całego świata, może nie nadejść wystarczająco wcześnie, by go powstrzymać.

7 stycznia, nawet po tym jak Trump najechał i przejął Wenezuelę, ogłaszając, że jest ona teraz przez niego kontrolowana, amerykańscy „sojusznicy” nadal nie zrozumieli sytuacji. „Wall Street Journal” zatytułował swój artykuł: „Rubio mówi ustawodawcom, że Trump chce kupić Grenlandię, bagatelizuje działania militarne”. Już 4 stycznia Trump publicznie kpił z Danii i jej premier, a następnego dnia odpowiedziała ona niejasną kontrgroźbą, że jeśli Trump zaatakuje Grenlandię, „wszystko się zatrzyma… włącznie z naszym NATO” — publicznie demonstrując swoją słabość, nie mówiąc wprost: „Jeśli zaatakujecie, wystąpimy z NATO” (żadne państwo członkowskie jeszcze tego nie zrobiło). Urzędnicy UE wykazali się podobną słabością. 6 stycznia prezydent Macron z Francji, kanclerz Merz z Niemiec, premier Meloni z Włoch, premier Tusk z Polski, premier Sánchez z Hiszpanii, premier Starmer z Wielkiej Brytanii oraz premier Frederiksen z Danii w sprawie Grenlandii wydali „Wspólne oświadczenie w sprawie Grenlandii”, które nie zawierało żadnej groźby wobec reżimu USA w przypadku inwazji i znacznego rozszerzenia obecnej okupacji wojskowej Grenlandii. Ta bojaźliwość wobec jawnego imperialistycznego faszyzmu jest absurdalna: wszyscy oni są sojusznikami obecnie wiodącej faszystowsko-imperialistycznej potęgi — reżimu Trumpa — który otwarcie grozi inwazją na Grenlandię i/lub Danię, by ją przejąć; a mimo to wszyscy pozostają wobec niego ulegli.

Dzieje się to już po tym, jak rząd USA — przez wszystkie lata od rosyjskiej inwazji na Ukrainę 24 lutego 2022 r. — nałożył sankcje pierwotne na Rosję oraz sankcje wtórne na własnych „sojuszników” w UE i NATO, zmuszając ich do rezygnacji z najtańszych źródeł energii, czyli rosyjskiego gazu i ropy przesyłanych rurociągami, i do przejścia na amerykański skroplony gaz ziemny (LNG), sprężany, pakowany i transportowany przez Atlantyk, po cenie trzykrotnie wyższej niż ta, którą wcześniej płaciła Europa Rosji. Skutkiem dla Europy był stały spadek gospodarczy i deindustrializacja krajów europejskich — wszystko po to, by pomóc rządowi USA w ostatecznym przejęciu Rosji.

Co więcej, kontrolowane przez miliarderów amerykańskie i sojusznicze media propagandowe wmawiają swoim społeczeństwom, że faszystowsko-imperialistyczne zagrożenie dla Europy pochodzi z Rosji, a nie ze Stanów Zjednoczonych. Przykładowo 7 stycznia Politico opublikowało nagłówek: „Jak Trump zdobędzie Grenlandię w 4 prostych krokach: i — co niepokojące dla Duńczyków — wygląda na to, że już zaczął…”, sugerując, że Trump zasadniczo kopiuje Putina.

Amerykanie powiązani z Trumpem mieli prowadzić tajne operacje wpływu na Grenlandii — według duńskich mediów — a duńska służba bezpieczeństwa i wywiadu PET ostrzegła, że terytorium to „jest celem różnego rodzaju kampanii wpływu”.

Felix Kartte, ekspert ds. polityki cyfrowej doradzający instytucjom i rządom UE, wskazał na taktyki Moskwy w zakresie wpływania na wyniki polityczne. „Rosja łączy działania offline i online” — powiedział. „Na miejscu współpracuje z zaprzyjaźnionymi aktorami, takimi jak partie ekstremistyczne, sieci diaspory czy prorosyjscy oligarchowie, a także płaci ludziom za udział w protestach antyunijnych lub antyamerykańskich”.

„Jednocześnie buduje duże sieci fałszywych kont i pseudo-mediów, aby wzmacniać te działania w internecie i promować wybranych kandydatów lub stanowiska. Celem często nie jest przekonanie wyborców, że prorosyjska opcja jest lepsza, lecz stworzenie wrażenia, że jest ona większa, głośniejsza i popularniejsza, niż jest w rzeczywistości, co buduje poczucie nieuchronności”.

Na Grenlandii USA wydają się stosować przynajmniej część tych metod. …

Przejęcie Grenlandii przez wojsko USA mogłoby zostać przeprowadzone bez większych trudności.

Crosbie z Królewskiej Duńskiej Akademii Obrony stwierdził, że stratedzy Trumpa prawdopodobnie przedstawiają mu różne opcje.

„Najbardziej niepokojąca byłaby strategia typu fait accompli, którą często widzimy i analizujemy w kręgach wojskowych — polegająca na po prostu zajęciu terytorium, podobnie jak Putin próbował zająć Ukrainę. Mógłby po prostu wysłać wojska do kraju i ogłosić, że jest on teraz amerykański”.

Niezależnie od tego, jak zły jest reżim USA, zawsze można zrzucić winę na Rosję — dla ludzi, którzy nie znają rzeczywistej historii.

Nic dziwnego, że przy istnieniu takich organizacji propagandowych, stale kształtujących opinię publiczną w całym imperium USA, społeczeństwa są skrajnie skłonne nie ufać rządowi Rosji, a nie Ameryce.

Dlaczego Rosja nie proponuje teraz publicznie negocjacji z Niemcami, Finlandią i innymi krajami europejskimi szczególnie dotkniętymi sankcjami USA i UE wobec Rosji — negocjacji pokojowych i handlowych z każdym z nich — by wspólnie budować europejski pokój i ostatecznie uwolnić Europę od coraz silniejszego faszystowskiego uścisku zza Atlantyku?

Stworzony przez USA antyrosyjski sojusz wojskowy NATO w sposób psychopatyczny rozszerzał się coraz bliżej Kremla, a od czasu antyrosyjskiego zamachu stanu w Ukrainie w 2014 r., przeprowadzonego za czasów Obamy, USA groziły rozmieszczeniem rakiet na Ukrainie zaledwie 300 mil (500 km) od Kremla — około pięciu minut lotu rakiety. Ameryka odrzuciła wszystkie rosyjskie próby negocjacji mające na celu powstrzymanie tej agresji. Ostatecznie Rosja musiała odpowiedzieć, dokonując inwazji na Ukrainę. Wojna w Ukrainie jest wojną między Rosją a USA, zainicjowaną przez USA; a wszyscy europejscy przywódcy powinni zakończyć sojusz z faszystowskim reżimem po drugiej stronie Atlantyku i przyjąć do Unii Europejskiej największe (gospodarczo, demograficznie i militarnie) państwo Europy — Rosję. Rosja nie chciała podbić Europy; Rosja chciała nadal sprzedawać Europie najtańszą energię. Reżim USA to zatrzymał i czerpie z tego ogromne zyski. Nadszedł czas, by Europa oddzieliła się od tego faszystowsko-imperialistycznego reżimu. To jedyna droga do trwałego pokoju w Europie. Aby Europa mogła mieć pokój, zerwanie faszystowsko-imperialistycznego sojuszu zza Atlantyku jest konieczne. Z Rosją jako częścią Unii Europejskiej dobrobyt powróci do Europy. Innej drogi nie ma.